donderdag 23 mei 2013
Een strijd in stilte tegen mannen, religie en cultuur
Donderdag 31 mei 2012 | Cigdem Yuksel | Reacties: 1
Gescheiden volgens het Nederlands recht, maar nog steeds gevangen in een religieus huwelijk met je ex. Het overkomt veel vrouwen in Nederland. De druk vanuit de gemeenschap is groot. Roddels, veroordelingen en emotionele terreur is waar deze vrouwen aan bloot staan. De Nederlandse overheid doet niets en hulp is er nauwelijks. Maar daar komt verandering in.
Huwelijkse gevangenschap is een wijdverspreid probleem onder islamitische en joodse vrouwen. Deze vrouwen zijn bij de scheiding afhankelijk van de man, omdat alleen hij het huwelijk kan beëindigen. Zo zou de islamitische man de talaq moeten uitspreken waarmee hij de vrouw verstoot, en de joodse man zou een get, een scheidingsbrief, moeten afgeven aan de vrouw. Wanneer de man weigert mee te werken, begint voor de vrouw een moeizame strijd tegen culturele en religieuze regels.
De Islamitische vrouw zou in dat geval om een zelfverstoting kunnen vragen, de Kuhl. Dat is een overeenkomst tussen een vrouw en haar man, waarbij de man zijn vrouw op haar verzoek verstoot, in ruil van een compensatie. Meestal is dat een compensatie in de vorm van geld of het opgeven van de voogdij over de kinderen. Als de man weigert haar te verstoten, heeft ze een probleem.
Strijd
De Islamitische vrouw zou in dat geval om een zelfverstoting kunnen vragen, de Kuhl. Dat is een overeenkomst tussen een vrouw en haar man, waarbij de man zijn vrouw op haar verzoek verstoot, in ruil van een compensatie. Meestal is dat een compensatie in de vorm van geld of het opgeven van de voogdij over de kinderen. Als de man weigert haar te verstoten, heeft ze een probleem.Een nieuw leven beginnen en hertrouwen zonder een ontbinding van het religieus huwelijk is bijna zeer moeilijk voor islamitische en joodse vrouwen. Zij zijn nog steeds getrouwd met hun ex en plegen dus overspel wanneer zij een nieuwe relatie aangaan. Islamitische vrouwen kunnen hier zelfs strafrechtelijk voor vervolgd worden in hun eigen land.
Shirin Musa (33) is oprichtster van Femmes for Freedom en de eerste moslima in Nederland die erin slaagde om via de rechter haar religieuze huwelijk te beëindigen. Volgens Musa is het moeilijk voor vrouwen om deze strijd te bevechten. “Scheiden naar Nederlands recht is makkelijk, maar in de religieuze echtscheiding worden ze geconfronteerd met de regels die ze niet kennen en moeten ze ‘dealen’ met de harde patriarchale religieuze cultuur, het statelijk recht van het land van herkomst, sociale controle en veroordeling van de sociale omgeving.”
Verborgen probleem
In Nederland ontbreekt het aan hulp en wettelijke ondersteuning voor vrouwen die gevangen zitten in hun huwelijk. Een belangrijke reden daarvan is dat veel van deze verhalen niet boven water komen. Het is moeilijk voor deze vrouwen om over hun ex of over hun problemen te praten. Bovendien willen ze er niet voortdurend mee in de publiciteit komen. “Als vrouwen niet naar buiten treden blijft het probleem ook onbekend, en blijft het in de doofpot hangen. Er is nooit zichtbaarheid gegeven aan het onderwerp en dat is jammer.” zegt Musa.Jan de Werd is bestuurder van Safegroup en vrouwenopvang Valkenhorst en heeft vaak te maken met vrouwen die het slachtoffer zijn van huwelijkse gevangenschap. Hij vindt dat de Nederlandse overheid moet ingrijpen: “Het is moeilijk om van buitenaf te zien wat er aan de hand is. In sommige gevallen is er sprake van geweld en strafbare feiten, maar dat zien we niet. Daar moet de Nederlandse overheid wat aan doen. Deze vrouwen hebben recht op professionele hulp en voorlichting, maar ook op wettelijke ondersteuning.”
Musa vertelt dat de strijd om een scheiding bij islamitische vrouwen vaak ook bevochten moet worden in hun eigen land. En dat gaat moeizaam. Wanneer zij een nieuwe relatie aangaan, terwijl zij volgens het islamitische recht nog getrouwd zijn, is de kans groot dat zij strafrechtelijk vervolgd worden voor overspel wanneer zij terugkeren in hun eigen land. Dit gebeurt onder andere in landen als Iran, Irak, Pakistan, Afghanistan, Sudan, Egypte en Marokko. Wanneer er sprake is van vervolging in eigen land, worden deze vrouwen overgelaten aan hun lot, want de Nederlandse ambassade helpt ze niet. Daarom is het voor veel vrouwen moeilijk om de strijd voor een scheiding in land van herkomst te winnen. Zij hebben daar te maken met corruptie, onbekwaamheid van advocaten, ongelijkheid in het familierecht en moeten ze het opnemen tegen een mannencultuur. De kans dat zij een eerlijk proces krijgen is nihil.
Islamitische wetten
Musa vertelt dat de strijd om een scheiding bij islamitische vrouwen vaak ook bevochten moet worden in hun eigen land. En dat gaat moeizaam. Wanneer zij een nieuwe relatie aangaan, terwijl zij volgens het islamitische recht nog getrouwd zijn, is de kans groot dat zij strafrechtelijk vervolgd worden voor overspel wanneer zij terugkeren in hun eigen land. Dit gebeurt onder andere in landen als Iran, Irak, Pakistan, Afghanistan, Sudan, Egypte en Marokko. Wanneer er sprake is van vervolging in eigen land, worden deze vrouwen overgelaten aan hun lot, want de Nederlandse ambassade helpt ze niet. Daarom is het voor veel vrouwen moeilijk om de strijd voor een scheiding in land van herkomst te winnen. Zij hebben daar te maken met corruptie, onbekwaamheid van advocaten, ongelijkheid in het familierecht en moeten ze het opnemen tegen een mannencultuur. De kans dat zij een eerlijk proces krijgen is nihil.“Vrouwen hebben rechten, dat staat ook vast in islamitische wetten. Maar de rechtspraktijk is anders, omdat het door mannen wordt gehandhaafd. Het fundamentele recht op een eerlijk proces wordt vaak geschonden. De Nederlandse ambassade zou deze vrouwen juridisch bij moeten staan, door het proces bij te wonen en ze het recht op een eerlijk proces te garanderen.” zegt Musa. “Waarom komt niemand op voor deze vrouwen?”
Volgens Musa zou Nederland een voorbeeld kunnen nemen aan Engeland, waar meer hulpverlening is en de ambassade ook actiever optreedt. Zo heeft Engeland bijvoorbeeld een Forced Marriage Unit, een samenwerkingsverband tussen ministeries. Dit samenwerkingsverband helpt Britse vrouwen wanneer zij gedwongen worden om te trouwen in landen van herkomst. Bovendien weten mensen in Engeland veel nauwkeuriger om hoeveel vrouwen het gaat die verkeren in huwelijkse gevangenschap. Pasklare oplossingen hebben ze niet, maar de aandacht voor dit probleem is vele male groter dan in Nederland. “Regelmatig verschijnen er berichtgevingen over huwelijkse gevangenschap in kranten. Vaak voorzien van voorbeelden, concrete casussen en foto’s.” aldus Musa. “In Nederland heb je dat niet, omdat er nog steeds een schaamtecultuur is rond dit onderwerp.”
Meer hulp
Volgens Musa zou Nederland een voorbeeld kunnen nemen aan Engeland, waar meer hulpverlening is en de ambassade ook actiever optreedt. Zo heeft Engeland bijvoorbeeld een Forced Marriage Unit, een samenwerkingsverband tussen ministeries. Dit samenwerkingsverband helpt Britse vrouwen wanneer zij gedwongen worden om te trouwen in landen van herkomst. Bovendien weten mensen in Engeland veel nauwkeuriger om hoeveel vrouwen het gaat die verkeren in huwelijkse gevangenschap. Pasklare oplossingen hebben ze niet, maar de aandacht voor dit probleem is vele male groter dan in Nederland. “Regelmatig verschijnen er berichtgevingen over huwelijkse gevangenschap in kranten. Vaak voorzien van voorbeelden, concrete casussen en foto’s.” aldus Musa. “In Nederland heb je dat niet, omdat er nog steeds een schaamtecultuur is rond dit onderwerp.”Er moet nog veel gebeuren. De politiek moet weten dat er dringend hulpverlening, beleid en wetgeving moet komen voor deze vrouwen, in binnen- en buitenland. Daar komt langzaam verandering in. Onlangs sprak Minister Gerd Leers tijdens een congres van Femmes for Freedom zijn steun uit en zal binnenkort een voorstel opstellen voor maatregelen, gericht op juridische hulp en het vergroten van weerbaarheid onder vrouwen die te maken hebben met huwelijkse gevangenschap.
Desondanks vindt Musa ook dat er veel moet veranderen binnen de gemeenschappen zelf. “Binnen de religieuze kring kunnen vrouwen ook gesteund worden. We kunnen de religie niet veranderen, maar we kunnen elkaar wel steunen, sympathie uitspreken, niet roddelen en er gewoon zijn voor die vrouwen. ”
Wat Musa mist onder vrouwen in Nederland is zusterschap. Volgens haar zouden vrouwen steungroepen moeten oprichten en in actie moeten komen wanneer er sprake is van onder andere huwelijkse gevangenschap. Vrouwen in de joodse gemeenschap steunen elkaar wel en zijn dus ook veel sterker. In Israël is het zelfs zo dat steungroepen massaal de straat op gaan om te protesteren wanneer ze het ergens niet mee eens zijn. “Wat ze in Israël doen vind ik heel uniek.” zegt Musa. “Als een man zich schuldig maakt aan huwelijkse gevangenschap dan staan binnen no time een paar honderd joodse mensen voor het huis van de man te schreeuwen dat hij zich moet schamen. Ze voeren actie en houden petities. Bovendien krijgen ze steun van rabbijnen. Ik hoop dat we zoiets ook in Nederland in beweging krijgen.”
Steun
Wat Musa mist onder vrouwen in Nederland is zusterschap. Volgens haar zouden vrouwen steungroepen moeten oprichten en in actie moeten komen wanneer er sprake is van onder andere huwelijkse gevangenschap. Vrouwen in de joodse gemeenschap steunen elkaar wel en zijn dus ook veel sterker. In Israël is het zelfs zo dat steungroepen massaal de straat op gaan om te protesteren wanneer ze het ergens niet mee eens zijn. “Wat ze in Israël doen vind ik heel uniek.” zegt Musa. “Als een man zich schuldig maakt aan huwelijkse gevangenschap dan staan binnen no time een paar honderd joodse mensen voor het huis van de man te schreeuwen dat hij zich moet schamen. Ze voeren actie en houden petities. Bovendien krijgen ze steun van rabbijnen. Ik hoop dat we zoiets ook in Nederland in beweging krijgen.”Bron: Wereldjournalisten
Print artikel 
Stuur naar vriend 
Reageer
Reacties (1)
Lb.Koppenol
Donderdag 31 mei 2012
18.40 u
Donderdag 31 mei 2012
18.40 u
Doe die beweging dan ook in Nederland zeker voor de duizenden ONterecht vervreemde vaders en kinderen, hun eigen kinderen. Dikwijls vermist onder de plu van zijgende hulpverleners ook nog eens, total tegengesteld als wat hier de problematiek is met een andere cultuur......Uiteraard dienen ook deze vrouwen te worden geholpen. Doch....vergeet niet u woont in Nederland.Dat verschijnsel bestaat minder
Plaats een reactie
• Recente artikelen
Download nu gratis ex Ponto Magazine. www.exponto.nl
De website Wereldjournalisten / Perspectieven maakt onderdeel uit van het project Media4us, dat etnisch culturele groepen een podium biedt voor hún visie op integratie en participatie in het land waar ze verblijven: België ,Duitsland, Groot Brittannië, Hongarije, Italië, Tsjechië , Nederland, Zweden . Ook wordt samengewerkt met organisaties in de Verenigde Staten. Media4us wordt mede mogelijk gemaakt door het European Integration Fund.
